Επιτυχία στη θεραπεία της παιδικής επιληψίας

Γιατροί είχαν επιτυχία στη θεραπεία μιας μορφής επιληψίας χρησιμοποιώντας ένα νέο φάρμακο που ονομάζεται στιριπεντόλη.

Το φάρμακο αποδείχτηκε αποτελεσματικό όταν χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία παιδιών με σοβαρή μυοκλωνική επιληψία κατά τη νηπιακή ηλικία. (SMEI)

Στα παιδιά με SMEI οι κρίσεις εμφανίζονται κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου της ζωής του παιδιού και ποτέ δεν επιτυγχάνεται τέλειος έλεγχος με τα συμβατικά αντιεπιληπτικά φάρμακα.

Όλα τα παιδιά αναπτύσσουν διανοητική καθυστέρηση από το δεύτερο χρόνο της ζωής τους. Η στιριπεντόλη έδωσε ελπίδες για τη θεραπεία της SMEI σε προηγούμενο πείραμα, όταν συνδυάστηκε με δύο άλλα φάρμακα, το clobazam και το valproate.

Για να επιβεβαιώσουν αυτά τα αποτελέσματα μελετητές από το νοσοκομείο Saint Vincent de Paul του Παρισιού πραγματοποίησαν μια νέα δοκιμή που αφορούσε 41 παιδιά με SMEI.

Στα παιδιά δόθηκε clobazam και valproate για ένα μήνα.

Έπειτα μισά από τα παιδιά πήραν στιριπεντόλη και στα άλλα μισά χορηγήθηκε εικονικά φάρμακο για περίοδο μεγαλύτερη των δύο μηνών.

Οι μελετητές διαπίστωσαν ότι κατά τη διάρκεια του τρίτου μήνα του πειράματος η συχνότητα των κρίσεων ελαττώθηκε στο μισό για το 71% των παιδιών, στα οποία χορηγούνταν στιριπεντόλη. Εννέα από αυτά τα παιδιά δεν έπαθαν καμιά απολύτως κρίση. Συγκριτικά, η συχνότητα των κρίσεων ελαττώθηκε στο μισό μόνο σε ένα παιδί (5%) στο οποίο χορηγούσαν εικονικό φάρμακο.

Παρενέργειες

Οι 21 ασθενείς της στιριπεντόλης είχαν ήπιες παρενέργειες, στις οποίες περιλαμβάνονται υπνηλία και ανορεξία. Αλλά οι παρενέργειες εξαφανίστηκαν όταν η δόση της συμπληρωματικής φαρμακευτικής αγωγής ελαττώθηκε σε 12 από τις 21 περιπτώσεις.

Στην ιατρική εφημερίδα The Lancet, οι μελετητές τονίζουν ότι τα αντιεπιληπτικά φάρμακα πρέπει να ελέγχονται στα παιδιά πριν ειπωθεί με σιγουριά εάν θα φέρουν αποτέλεσμα ή ότι είναι κατάλληλα να χορηγηθούν.

Γενικά, γίνονται πολλά πειράματα μόνο σε μεγάλους και θεωρείται ότι τα αποτελέσματα εφαρμόζονται σε παιδιά.

Λένε ότι:

“Τα αποτελέσματα πειραμάτων σε ενήλικες δεν μπορεί να ισχύουν για τα παιδιά διότι μερικά σύνδρομα επιληψίας δεν ισχύουν για τους ενήλικες κι ακόμη η ανθεκτικότητα είναι διαφορετική ανάλογα με την ηλικία”.

Οι μελετητές επίσης αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα του να εξετάζεις όλα τα φάρμακα πάνω σ’ όλα τα παιδιά με επιληψία χωρίς να κάνεις διαχωρισμό μεταξύ των διαφορετικών περιπτώσεων.

Λένε επίσης, ότι υπάρχουν διαφορετικοί τύποι παιδικής επιληψίας που προκαλούνται από διαφορετικούς παράγοντες.

Συνεπώς, είναι πιθανόν καινούρια φάρμακα να έχουν ενεργητικό αποτέλεσμα σε έναν τύπο επιληψίας, αλλά όχι σε άλλον.

Πηγή : BBC NEWS, 11.11.2000
Μετάφραση: Γκούντια Ευδοξία, καθηγήτρια αγγλικών.

Όλες οι Ειδήσεις και τα Τελευταία Νέα για την Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση στο specialeducation.gr

Μπες στην ομάδα μας στο Viber!

Μοιράσου το άρθρο:
         

Αν η εικόνα υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα παρακαλούμε να μας ενημερώσετε για να την αντικαταστήσουμε. – If the images are subjected to copyright contact us in order to replase them.